guida-televizor-hd
Guida Tutorial

Televizor: Guida e plotë në Shqip

 

Në këtë artikull do të shqyrtojmë në mënyrë të thjeshtë ato që janë karakteristikat më të rëndësishme të një televizori modern. Kjo është guida më e plotë që do gjeni në internet dhe duam që të gjithë blerësit të bëhen më të ndërgjegjshëm. Lëvizja teknologjike në fushën e TV-ve sjell përmirësime të vazhdueshme në cilësinë e imazhit: OLED, 4K dhe HDR janë vetëm disa nga termat dhe opsionet që dëgjojmë çdo ditë. Kemi ndarë artikullin me karakteristikat kryesore, teknologjitë dhe termat më të përdorura që do ju shërbejnë si një ide të përgjithshme për orientimin në botën e TV-ve më të mira në treg.

Televizori: Indeksi

Rizolucioni i ekranit

Upscaling

OLED, LED, LCD, QLED

Ekranet e lakuar

Ekranet 3D

Smart TV

Frekuenca (Refresh Rate)

HDR

USB

Rizolucioni i ekranit

Për të gjetur rizolucionin e ekranit duhet të shumëzojmë numrin e pixel që gjenden në një vijë horizontale me numrin e pixel në një linjë vertikale.

  • QVGA: 320 x 240 pixel
  • qHD: 960 x 540 pixel
  • 720p (HD Ready, HD): 1280 × 720 pixel
  • 1080p (FullHD, FHD): 1920 × 1080 pixel
  • QHD: 2560 x 1440 pixel
  • 4K (UltraHD, UHD): 3840 x 2160 pixel
  • 4K-Kinema: 4096 x 2560 pixel
  • 5K (UHD+): 5120×2880 pixel – rizolucioni i Apple iMac
  • 8K (Full UltraHD, FUHD): 7680 x 4320 pixel
  • QUHD: 15360 x 8640 pixel – rizolucioni më i lartë i testuar deri më tani

Rizolucioni i referohet mprehtësisë së imazhit në TV. Televizori 4K ka katër herë pixel më shumë se TV HD dhe sendet e vogla kanë shumë më tepër detaje me një total më të përcaktuar.

televizori-rizolucioni
Më të zakonshmet janë televizorët FullHD, por në këtë moment këshillojmë të bleni TV 4K që do ju zgjasi për pesë vitet e ardhshme. Megjithatë kufizimet mbi detajet dalin nga fakti që syri ynë në qoftë se ne pozicionohemi larg nga TV (në varësi të madhësisë së ekranit), nuk do të jetë në gjendje të vlerësojmë detajet në imazh.

Marrim si shëmbull një ekran 55″ me rizolucion 4K (më i përshtatshëm në raport madhësi/rizolucion). Në një distancë prej 2.5 metrash nuk do të jemi në gjendje të dallojmë ndryshimet nga një ekran më i zakonshëm FullHD. Gjithashtu vini re se diferenca nga FullHD në 4K nuk është aq e qartë sa në hapin SD -> FullHD.

Upscaling

Përmbajtjet 4K aktualisht nuk janë aq të përhapura. Mund ti gjeni nëse ju përdorni Blu-Ray 4K ose pëmbajtjet Netflix me rizolucion 4K. Atëherë çfarë ndodh nëse ne kemi një TV 4K dhe imazhi që trasmetohet është 1080p? TV ynë gjithmonë do të kryejë një proces “upscaling” për të sjellë përmbajtjet me rizolucion më të vogël në 4K, duke rritur në mënyrë artificiale numrin e pixel.

Është e rëndësishme për të kuptuar se sasia e informacionit që vjen në TV nuk ndryshon dhe nuk do të paraqesë më shumë detaje në qoftë se ju përdorni këtë proces.

Aftësia e upscaling nuk është e njëjtë për të gjitha modelet TV. Shpesh është një faktor që neglizhohet por duhet të merret parasysh nëse shumicën e kohës ne përdorim material me rizolucion më e ulët se ajo e TV (psh. TV 4K me burim sinjali FullHD).

OLED, LED, LCD, QLED

Një nga karakteristikat më të rëndësishme të televizorit është lloji i panelit. Ky përcakton parametrat për të cilin ne dëgjojmë shumë që të diskutohen: kontrasti, shkëlqimi, këndi i shikimit, ngjyrat etj.

Televizori me panel LCD

është një panel që përdor vetitë optike të kristaleve të lëngëta. Pa hyrë në detaje, kristalet bllokojnë lejojnë kalimin e dritës. Intensiteti i dritës lejon çdo piksel (ose më mirë në çdo nën-pixel që përbëjnë një piksel: e kuqe, e gjelbër dhe blue) të shfaqi miliona të ngjyrave të ndryshme. Natyrisht, kristalet likuide nuk janë në gjendje të ndriçojnë vet dhe zakonisht janë të ndriçuar. Megjithatë, kjo metodë e ndriçim nuk lejon që të fiket krejtësisht burimi i dritës duke shkaktuar pamundësinë që të kemi një ngjyrë të vërtetë të zezë. Kjo ndikon shumë në kontrastin e imazheve.

LED është vetëm një panel LCD i përmisuar . Përdorin të njëjtin lloj të teknologjisë por ndryshojnë në mënyrën në të cilën kristalet e lëngshme janë ndriçuar. Ndërsa LCD janë të ndriçuar nga llambat CCFL (katoda të ftohtë fluoreshente) panelet LED përdorin i dioda që lëshojnë dritë (të cilat janë pikërisht LED). Diodat LED lëshojnë dritë duke përdorur lëvizjen e kontrolluar të elektroneve që kalojnë përmes një materiali të ngurtë. LED-ët janë të pozicionuar anash ose direkt pas kristaleve dhe mund të jetë fiken në mënyrë komplete, duke lejuar një shpërndarje më të mirë dhe uniformitetin e dritës. Përfitimet lidhen me kontrastin, këndin e shikimit dhe kostot e prodhimit.

Nuk flasim në këtë artikull për panelet e plazmës sepse pas daljes në treg të paneleve LED kanë shkuar në pension😁.

Televizori me panel OLED

OLED është risia e fundit në fushën e paneleve LCD. Krahasuar me LED, OLED prodhojnë dritë përmes përdorimit të molekulave organike. Ato janë më të vogla dhe më fleksibël se diodat LED tradicionale. Konsumojnë më pak energji dhe i përgjigjen më shpejt kërkesave për përditësim. Janë nrreth 200 herë më të shpejtë. Televizori me ekran OLED është në gjendje të riprodhojë një ngjyrë të zezë të përsosur dhe siguron një kënd shikimi më të gjerë. E vetmja gjë e padëshiruar është fakti se kan një kohëzgjatje 4 herë më të vogël se panelët LCD. Çmimi i televizorëve OLED duhet të ulet akoma në dy vitet e ardhshme.

televizor-oled
QLED është një teknologji paralele dhe alternative e OLED . Struktura e panelit është e njëjta me atë OLED por ndryshon sepse këtu drita lëshohet nëpërmjet disa kristaleve nano (quantum dots). Ngjyrat janë më të larmishme dhe janë funksional për standardin HDR. Në përgjithësi kualiteti i QLED është akoma poshtë OLED por edhe kushtojnë më pak.

Prodhuesi më i madh i paneleve QLED është SAMSUNG, ndërsa panelet OLED i prodhon LG.

Ekranet e lakuar

Hapim një parantezë të vogël për ekranet e lakuara. Nuk kanë një pamje më të mirë vizuale nga ekranet tradicionale, nuk zvogëlojnë reflektimet dhe nuk prodhojnë një kënd më të mirë shikimi. Janë vetëm marketing dhe ju rekomandojmë që të qëndroni larg. Fakti se është e mundur të krijohen ekrane të lakuara nuk do të thotë se ka një bazë që është një nevojë e vërtetë ose se ajo është një zgjidhje e re e teknologjisë. Nëse ju pëlqen atëherë bliheni, ndryshe mos harxhoni lekët kot. Të njëjtat karakteristika i gjeni me €150 më pak tek televizorët tradicional.

Ekranet 3D

Një teknologji relativisht e re, megjithatë, nuk ka pasur shumë sukses tek konsumatorët. Shumë prodhues kan braktisur krejtësisht idenë e integrimit të 3D tek televizori. Problemi me këtë dështim të vërtetë teknologjik është mungesa e përmbajtjes. Në fakt ju duhet një film Blu-Ray 3D për të parë diçka. Këshilla jonë është që të injoroni plotësisht këtë funksion dhe kurseni të holla duke marrë një ekran më të madh dhe më shumë performant.

Smart TV

Smart TV është televizori i lidhur me internet me një sistem operativ të vërtetë në gjendje për të instaluar aplikacione, përditësime dhe të ofrojnë shërbime të ndryshme (streaming, regjistrimi, etj). Çdo prodhues ka ndërfaqen e vet (ose sistemin operativ). Karakteristikat teknike të një TV mbulojnë CPU (quad-core ose dual-core) dhe kapacitetet përpunuese, zakonisht i referohet aftësisë për të menaxhuar burimet e kësaj pjese të funksionalitetit TV. Në fakt, si një kompjuter, fuqia e procesorit TV do t’ju lejojë të përfitoni nga karakteristikat në një mënyrë reaktive dhe të shpejtë. Në çdo rast, një Apple TV, Roku, pajisje Android, janë sigurisht mundësitë alternative. Shumë shpesh më të mira se ato të ndërtuara nga prodhuesit në sistemet e tyre operative për TV. Ne ju këshillojmë një pajisje Android!

Frekuenca

Frekuenca (ose Shpejtësia e rifreskimit të imazhit, “Refresh Rate“) është numri i fotove që TV mund të tregojë në një sekondë ose më mirë për të thënë është numri i kohës që TV përditëson imazhin që po shikon. Ajo matet në Hertz dhe vlerat tipike janë 60Hz, 120Hz, 240Hz (dhe shumëfish të 60). Ashtu si me rizolucionin, për të përfituar plotësisht nga kjo veçori varemi nga përmbajtja dhe burimi i videos. Në një videolojë, një kompjuter përpunon dhe nxjerr një numër kornizash (frame) shumë të për sekondë, mund të arrijnë edhe 120Hz (120 korniza për sekondë). Një ekran duhet të jetë në gjendje të shfaq të paktën numrin e njëjtë të kornizave për sekondë. TV-të moderne mund të përmirësojnë shpejtësinë e rifreskimit, por e bëjnë atë artificialisht. Ata përdorin një algoritëm (interpolation) për të ndërtuar korniza në mes të atyre që sigurohen nga burimi origjinal dhe kështu arrijnë deri në 480Hz ose 600Hz. Rezultati i këtij procesi është që kemi një lloj animacioni më fluid, por në të njëjtën kohë jo realist dhe artificial.

Është e këshillueshme që të mos përqëndroheni në zgjedhjen e një televizori në vlerat e Hz dhe ta çaktivizoni ose minimizoni funksionalitetin e interpolimit të kornizës (TruMotion, Image Motion, AquoMotion, Clear Motion Rate, MotionFlow, Clear Action, SPS ) në të gjitha rastet, përveç kur shfaqni ngjarje sportive ose shijoni përvojat e videolojërave.

HDR

HDR (High Dynamic Range) është tipari që në këtë moment mund të bëj një ndryshim. Vini re se HDR për TV nuk është i njëjti HDR siç është në fotografi. Teknologjia HDR është në gjendje të zgjerojë kontrastin dhe gamën e ngjyrave të një TV duke i dhënë më shumë thellësi të bardhë dhe të zezë. Zgjerimi i diapazonit ju lejon të keni të bardhët edhe më të ndritshëm dhe ngjyrat më të pasura për të arritur nivelet që nuk janë parë deri më tani. Është një ndryshim shumë i qartë që shkon drejt në sy dhe gjithashtu shkakton disa habi nëse nuk e keni parë kurrë më parë. televizori - tv-hdr Karakteristikat kryesore të një televizori janë pikërisht raporti i kontrastit dhe saktësia e ngjyrës që përpiqen të bëjnë një imazh (duke lëvizur) sa më afër prezencës së saj në realitet. Përsëri në këtë rast përmbajtja duhet të bëjë një ndryshim. Informacioni “më i pasur” në lidhje me ngjyrën dhe kontrastin, duhet të arrijë në televizor për t’u shfaqur dhe nuk mund të gjenerohet proceduralisht nga një algoritëm gjenerik. E gjithë kjo do të kërkojë Blu-Ray 4K (UHD) ose shërbime streaming të pasuruara me metadata të informacioneve HDR. Gjithashtu në fushën e video games (me PS4 Pro) ka ardhur momenti që të kemi HDR në dispozicion (në të vërtetë, ajo është aktualisht një nga mënyrat më të mira për të vlerësuar atë). televizori - HDR_tiparet Aktualisht, HDR mund të implementohet nga prodhuesit e televizorëve duke ndjekur dy standarde të ndryshme: HDR10, një standard i hapur që përgjithësisht quhet HDR dhe Dolby Vision, një zgjidhje private që premton cilësi më të mirë më e lartë se standardi HDR10 (duhet të paguhet).

Këshilla jonë në këtë moment është patjetër të zgjedhim një televizor me HDR10 (ku nuk është specifikuar, vetëm HDR). Duhet të shmangni një investimin në një televizor ekskluzivisht bazuar në mbështetjen e Dolby Vision. Për momentin ajo ka një të ardhme të pasigurtë.

USB

Ne flasim për lidhjet dhe aftësinë për të dekoduar të dhëna nga një burim në TV. Numri i inputeve fizike (portat e hyrjes, USB/HDMI/etj) është shumë i rëndësishëm nëse planifikoni të përdorni burime të shumta videoje: Blu-Ray player, konsol lojrash, pajisje të zgjuara etj.

Televizori dhe portat e ndryshme…

Për fat të mirë, të gjitha televizorët vijnë me hyrje HDMI, por është mirë të theksohet se standardet për HDMI janë të ndryshme dhe tregohen në specifikimet e produktit. Televizori i vjetër ka zakonisht një ose më shumë porte HDMI 1.4 që janë të mjaftueshme vetëm për të transmetuar informacione video në 4K në 24 frame për sekondë.

Siç është përmendur në paragrafin për normat e rifreskimit, këto do të ishin të mjaftueshme për të siguruar një pamje të mirë të një filmi por nuk është një standard për lojrat (që kërkon të paktën 60 frame për sekondë). Versioni i fundit i standardit është HDMI 2.0a që përdor të njëjtin tip lidhësish si versioni i mëparshëm (ju nuk keni nevojë të ndryshoni kabllot) dhe mbështet imazhe me rezolucion më të lartë me një shpejtësi më të lartë. Përveç kësaj, lejon transmetimin e informacionit të nevojshëm për të përdorur HDR (shih paragrafin më lart). HDMI 2.0a krahasuar me HDMI 2.0 ndryshon vetëm nga pikëpamja e softuerit; me fjalë të tjera, një përmirësim i TV është i mjaftueshëm për të kaluar direkt nga HDMI 2.0 në 2.0a. Në përfundim, nga pikëpamja e lidhjes dhe kapacitetit të dekodimit të videos tek televizori duhet të përqendrohemi në versionet e përditësuara të standardeve (HDMI 2.0a dhe HDCP 2.2) dhe ti kushtojmë vëmendje mbështetjes së dekodimit të videos (HEVC, VP9).

©2019 ose.al • Shtepia e teknologjise

Albani
I diplomuar në Inxhinieri në Itali, kam si pasion teknologjinë mobile duke u fokusuar më shumë te akserorët nga më të ndryshmit. Më pëlqen të shkruaj mbi informacionet e reja të botës teknologjike dhe prandaj krijova "ose.al - Shtëpia e teknologjisë".
http://www.ose.al

6 thoughts on “Televizor: Guida e plotë në Shqip

Lini një Përgjigje

Adresa juaj email s’do të bëhet publike. Fushat e domosdoshme janë shënuar me një *

Ky sajt përdor Akismet-in për të pakësuar numrin e mesazheve të padëshiruara. Mësoni se si përpunohen të dhënat e komentit tuaj.